Και ας συνεχίσω γιατί το σκηνικό είναι αρκετά μεγάλο...


Την Κυριακή(όπως προείπα και όπως ξέρετε) έχουμε Ευρωεκλογές. Ο Έλληνας θα πάει με τιμή, θα δαγκώσει το ψηφοδελτιό του και θα το ρίξει με τιμή ως πολίτης της δημοκρατίας.


Ναι, ο ίδιος Έλληνας που πριν από επτά μήνες έτρεχε στους δρόμους, φώναζε ,εξοργιζόνταν, τώρα θα στηρίξει αυτά που έκραξε για δύο τρείς βδομάδες. 7/6/09 είναι η ημερομηνία που η Ελλάδα αποφασίζει.
6/12/08 είναι η ημερομηνία που ο Ελληνας νόμιζε πως θα αλλάξει. Θυμάστε την ημερομηνία εσείς μαθητές που τρέχατε και απείχατε κράζοντας;;; Εσύ φοιτητή που έγραφες και φωναζες για ένα κράτος δικαίου; Ποιός θυμάται την ημερομηνία που ένας φύλακας του κοινού ποινικού δικαίου τράβηξε το πιστόλι του πυροβολώντας έναν έφηβο στην ψύχρα;;

Όχι δεν θα φωνάξουμε μόνο για τους πολιτικούς. Δεν είναι από μόνοι τους εκεί πάνω. Η μαντήλα των ταλιμπαν έγινε μόδα μετά τα "Δεκεμβριανά" όπως ονομάσαν τα γεγονότα. Τα 14χρονα παιδάκια τρέχαν σε πορείες και κάναν παρέες με αναρχικούς που βρήκαν την ευκαιρία σαν αρπαχτικά που είναι να αρπάξουν αθώα μυαλά. Οι καταλήψεις ξαφνικά είχαν αρκετά περισσότερο βαθμό. Οι πιο "ψαγμένοι" γράφαν σε τοίχους: Remember ,remember the 6th of December. Ποιός την θυμάται ρε την ημερομηνία;; Ποιός θυμάται την ζωντανή αδικία που ζήσαμε τότε; Ο καθένας που πάει να ψηφίσει;;; ΠΟΙΟΣ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΘΥΜΗΘΕΙ;;; Τί να θυμηθώ από τότε;; Ένα έθνος που έβριζε την πολιτική ζωή του τόπου όπως ένα σκυλί φοβισμένο γαβγίζει μήπως την γλυτώσει;;; Όλο ερωτηματικά μπορώ να γράψω , τίποτα παραπάνω.


Ας πάμε λοιπόν όλοι μαζί αδέρφια μου , να ψηφίσουμε για το νέο εκπρόσωπο στην Ευρώπη. Ας υποκριθούμε πως είμαστε προοδευτικοί και κοιτάμε σε μια ενωμένη Ευρώπη.

Ελπίζω να διαβάσουν όλο και περισσότεροι...Ελπίζω να θυμηθούν τις πληγές που ξέχασαν αλλά ακόμη τους πονάν...





Παλιοζώα που είμαστε διχασμένα να επιλέξουμε ποιός λιγότερο μαλάκας θα δοιηκήσει την αγέλη μας.
"Αχ , νεαρέ μου, μην είσαι τόσο εξοργισμένος γιατί θολώνεις. Ποιός σου είπε πως είναι όλοι ίδιοι;; Μην αυταπατάσαι." Ναι σίγουρα, δεν είναι όλοι το ίδιο αρπακτικά. Χαρείτε τους,ψηφίστε τους και άντε γαμηθείτε ζώα νεοέλληνες. Σήμερα , όπως και κάθε μέρα, ντρέπομαι για μια ακόμη φορά που σας έχω συμπολίτες.


"If you're looking for the guilty ,you need only to look into a mirror."



Quickpost this image to Myspace, Digg, Facebook, and others!

Η Δημοκρατία που μας φροντίζει όλους...

Ο συναγωνισμός των κομμάτων και η άνοδος των "μικρότερων"

Στο 2009 , μετά από πολλούς αγώνες βρήκαν πως πρέπει η δημοκρατία να είναι το πολίτευμα της κάθε χώρας. Έτσι λοιπόν (τουλάχιστον στην Ελλαδίτσα μας) κάθε τέσσερα χρόνια (συνήθως) έχουμε εκλογές για να δούμε ποιόν θέλει άραγε ο λαός να εκλέξει. Και φυσικά, όταν ο λαός ψηφίσει και η νέα κυβέρνηση επέλθει όλα πάνε προς το καλό. Αλλά γιατί τα γράφω αυτά μωρέ;;; Είναι ήδη γνωστά..Ας πάω σε πιο συγκεκριμένα...


Την Κυριακή, 7 Ιούνη ο Έλληνας αποφασίζει για το ποιός θέλει να τον εκπροσωπεί στην Ευρώπη. Άντε πάλι τα ίδια και τα ίδια. Από το πρωί ως το βράδι θα κράζουν στις τηλεοράσεις και στα κέντρα του κάθε κόμματος θα επικρατεί αναμονή...Γιατί ή θα βγουν ή θα καταστραφούν...

Και μέσα σε αυτή την αναταραχή ξεπροβάλλουν οι σωτήρες...Τα "μικρά" κόμματα που σαν ενοχλητικά κουνούπια περιφέρονται στα αυτιά σου. Διαφημήσεις 10λεπτες που ζητάν την σημαντικότατη ψήφο σου , συζητήσεις σε παράθυρα και όλα τα γνωστά. Οικολόγοι, κυνηγοί, ξεπεσμένοι αριστεροί, εθνικιστές τύπου Παπαθεμελή(δεν λέω πολλά γιατί φοβάμαι μην υψώσει το αναστημά του και χουμε κιάλλα) συμπληρώνουν το σκηνικό του Ποντιακού ανέκδοτου με πρωταγωνιστές τον Γιωρίκα και τον Κωστίκα.

Τώρα, το επιχείρημα των "μικρών" κομμάτων ποιό είναι: Βρε μην είσαι απολίτικος. Η ψήφος είναι το δικαιωμά σου. Είναι ο τρόπος να σπάσεις τον δικομματισμό. Να φέρεις αλλαγή με περισσότερα κόμματα στην Βουλή.
Θα προτιμούσα βέβαια να μου πούνε πως να σπάσω την βλακεία και όχι τον δικομματισμό. Σχετικά με το επιχείρημα: Θα ψηφίσω εσένα παλιοκαραγκιόζη που ΟΠΩΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΦΩΝΑΖΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΦΩΝΑΞΩ: ΤΑΖΕΙΣ ΤΑΖΕΙΣ ΤΑΖΕΙΣ ΚΑΙ ΜΟΥ ΔΙΝΕΙΣ ΤΑ ΑΠ'ΑΥΤΑ ΣΟΥ!

Και τί να το κάνω το επιχείρημα λοιπόν του "ψήφισε μήπως γλυτώσεις τους άλλους" ;;; Είναι φαύλο αγαπητοί μου αναγνώστες. Ακόμη και να ελπίσεις σε ένα κόμμα , η ρητορική που χρησιμοποιείται υποτάσσει άμεσα περισσότερους από όσους απωθεί.

Οπότε, πως έχει η ιστορία...Ψηφίζεις και; Ψηφίζεις ή τα ίδια ή ένα μικρό(πάλι τα ίδια δηλαδή αλλά με άλλη επιφάνεια). Ψηφίζεις ως καλός αριστερός ένα μικρό και ιδεολογικά ισχυρό κόμμα. Τί καταφέρνεις με αυτό;; Πάλι τίποτα.

Και τώρα τί;;;


Η λύση δεν είναι σε καμμία ψήφο. Η λύση δεν είναι στο να αφηνόμαστε στα χέρια άλλων με την ελπίδα να μας καταλάβουν. Η κλασσική παπαριά που ακούω από αριστερούς να ψηφίζω και ο συνήθης φανατισμός των δεξιών με χουν απωθήσει. Δεν δηλώνω τίποτα. Δηλώνω ένας ακόμη αγανακτισμένος Ελληνας που είναι αβέβαιος για το μέλλον του. Ποιός λοιπόν μπορεί να μου πει πως δεν ενδιαφέρομαι για την πολιτική;; Γιατί κύριοι να στηρίξω την δημοκρατία σας;; Που με βοηθά αφού πείθετε την κάθε αμόρφωτη κωλόγρια να σας ψηφίζει και τον κάθε άχρηστο να σας ακούει;;;;
Και το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι πως από την βάση της η δημοκρατία χάνει έδαφος λόγω αυτού. Σίγουρα υπάρχουν άτομα με "μπλα-μπλα" και δρουν ως λαοκόλακες. Πώς μπορεί τη δική μου κρίση(σε περίπτωση που είναι σωστότερη) να την ορίζουν πέντε άτομα τα οποία είναι λάθος και ακούνε χαφιέδες σαν εσάς ;;; Είναι λοιπόν η δημοκρατία η πανάκεια και αυτή που φροντίζει για όλα;; ΟΧΙ δεν είναι και το υποστηρίζω ρητά παραπάνω. Ξέρω πως είναι κατακριταίο αλλά όσοι μπορούν ας πούνε το αντίθετο. Μη καταντάτε την πολιτική να διακατέχεται από όρους που δρουν ως κοινωνικές σταθερές.

Πόσα ακόμη μπορεί να γράψει κάποιος για αυτό το θέμα;; Πόση οργή μπορεί να βγάλει;; Ακόμη και έτσι όμως τί θα κερδίσω;; Θα το διαβάσουν 5-6 άτομα , θα χαμογελάσουν , θα νευριάσουν , θα αγανακτήσουν θέλοντας να φέρουν καταστροφή και μέχρι εκεί....Μετά πάλι στην δουλειά, στην καθημερινότητα και στον πόνο της υποκρισίας που μας επέβαλαν...Και τα καλύτερα έρχονται...

Καταγγελία στο troktiko.blogspot.com

Η θητεία ως υποχρέωση προς την πατρίδα που ποτέ δεν σε τίμησε...


"Είμαι 22 ετών και σε 2 μήνες παρουσιάζομαι για την "Στρατιωτική" μου Θητεία... Ανέκαθεν υπήρξα λάτρης της Ελλάδας, Λάτρης της ιστορίας μας και των ιδανικών μας..Έλα όμως που η ζωή μου τα έχει φέρει τόσο σκούρα (που το κράτος ευθύνεται για αυτό) που η μητέρα μου ειναι χωρισμένη και ολομόναχη εδώ και 10 χρόνια..Στην παρούσα φάση άνεργη και υπερ-χρεωμένη και έχει μόνο εμένα ως στήριγμα της ; Εαν εγώ λείψω απο το σπίτι με... τα λίγα η πολλά χρήματα που βρίσκω απο ευκαιριακές εργασίες (γιατι απο μόνιμες καταστάσεις σε αυτο το κράτος ειναι σαν να ζητάω το Τζόκερ) η μητέρα μου ειναι σχεδόν βέβαιο πως θα λιμοκτονήσει η θα αυτοκτονήσει όντας 50 και ολομόναχη επαναλαμβάνω..Ο πατέρας μου και αυτός καταχρεωμένος και με το ζόρι θα κάλυπτε τα στρατιωτικά μου υπερ έξοδα όπως έχουν καταντήσει τον στρατό...Δεν μου λέτε όλοι εσείς οι υπερασπιστές της Θητείας... Τι να κάνω σε μια τέτοια περίπτωση ; Οφειλει η δεν οφείλει το κράτος να μου καλύψει έστω τα αναγκαία ποσά για να περάσω τον μήνα μου ; Ας πούμε ενα ποσό των 300 η 500 ευρώ(ΟÏ! �τως ωστε να τα έστελνα στο σπίτι μου και να επιβίωνα με τα λιγοστά του πατρός μου). Μόνο εμείς οφείλουμε σε αυτό το κράτος της Σαπίλας ; Αυτό τίποτα σε εμάς ; Και δεν μου λέτε ρε Ελληναράδες έχετε περάσει τον πόλεμο της επιβίωσης σε βαθμό πείνας ; Γιατι εγώ το περνάω εδώ και χρόνια και σας γράφω κυριολεκτικά στα παλαιότερα των υποδημάτων μου... Για εμένα η Ελλάδα έχει πεθάνει πλεον..Διοτι δεν βλεπω πουθενά Έλληνες παρα μόνο ηθικολόγους ξερόλες δίχως κατανοηση...

Σε αυτό τον στρατό που στο φινάλε δεν εξυπηρετεί και τα συμφέροντα της πατρίδας μου δεν πάω...Και πειτε με οπως θέλετε..Μια φορά σαν εμένα την Ελλάδα (ως Ιδέα) δεν την αγαπάτε... Και αντε γεια !"

____________________________________________________________________


Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε στο troktiko (http://troktiko.blogspot.com/2009/06/blog-post_5730.html). Δεν συνηθίζω να σχολιάζω τέτοια πράγματα γιατί μπορούν και μιλάν από μόνα τους...Τα συμπεράσματα δικά σας...

Χ.Κ