Η Δημοκρατία που μας φροντίζει όλους...

Ο συναγωνισμός των κομμάτων και η άνοδος των "μικρότερων"

Στο 2009 , μετά από πολλούς αγώνες βρήκαν πως πρέπει η δημοκρατία να είναι το πολίτευμα της κάθε χώρας. Έτσι λοιπόν (τουλάχιστον στην Ελλαδίτσα μας) κάθε τέσσερα χρόνια (συνήθως) έχουμε εκλογές για να δούμε ποιόν θέλει άραγε ο λαός να εκλέξει. Και φυσικά, όταν ο λαός ψηφίσει και η νέα κυβέρνηση επέλθει όλα πάνε προς το καλό. Αλλά γιατί τα γράφω αυτά μωρέ;;; Είναι ήδη γνωστά..Ας πάω σε πιο συγκεκριμένα...


Την Κυριακή, 7 Ιούνη ο Έλληνας αποφασίζει για το ποιός θέλει να τον εκπροσωπεί στην Ευρώπη. Άντε πάλι τα ίδια και τα ίδια. Από το πρωί ως το βράδι θα κράζουν στις τηλεοράσεις και στα κέντρα του κάθε κόμματος θα επικρατεί αναμονή...Γιατί ή θα βγουν ή θα καταστραφούν...

Και μέσα σε αυτή την αναταραχή ξεπροβάλλουν οι σωτήρες...Τα "μικρά" κόμματα που σαν ενοχλητικά κουνούπια περιφέρονται στα αυτιά σου. Διαφημήσεις 10λεπτες που ζητάν την σημαντικότατη ψήφο σου , συζητήσεις σε παράθυρα και όλα τα γνωστά. Οικολόγοι, κυνηγοί, ξεπεσμένοι αριστεροί, εθνικιστές τύπου Παπαθεμελή(δεν λέω πολλά γιατί φοβάμαι μην υψώσει το αναστημά του και χουμε κιάλλα) συμπληρώνουν το σκηνικό του Ποντιακού ανέκδοτου με πρωταγωνιστές τον Γιωρίκα και τον Κωστίκα.

Τώρα, το επιχείρημα των "μικρών" κομμάτων ποιό είναι: Βρε μην είσαι απολίτικος. Η ψήφος είναι το δικαιωμά σου. Είναι ο τρόπος να σπάσεις τον δικομματισμό. Να φέρεις αλλαγή με περισσότερα κόμματα στην Βουλή.
Θα προτιμούσα βέβαια να μου πούνε πως να σπάσω την βλακεία και όχι τον δικομματισμό. Σχετικά με το επιχείρημα: Θα ψηφίσω εσένα παλιοκαραγκιόζη που ΟΠΩΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΦΩΝΑΖΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑΦΩΝΑΞΩ: ΤΑΖΕΙΣ ΤΑΖΕΙΣ ΤΑΖΕΙΣ ΚΑΙ ΜΟΥ ΔΙΝΕΙΣ ΤΑ ΑΠ'ΑΥΤΑ ΣΟΥ!

Και τί να το κάνω το επιχείρημα λοιπόν του "ψήφισε μήπως γλυτώσεις τους άλλους" ;;; Είναι φαύλο αγαπητοί μου αναγνώστες. Ακόμη και να ελπίσεις σε ένα κόμμα , η ρητορική που χρησιμοποιείται υποτάσσει άμεσα περισσότερους από όσους απωθεί.

Οπότε, πως έχει η ιστορία...Ψηφίζεις και; Ψηφίζεις ή τα ίδια ή ένα μικρό(πάλι τα ίδια δηλαδή αλλά με άλλη επιφάνεια). Ψηφίζεις ως καλός αριστερός ένα μικρό και ιδεολογικά ισχυρό κόμμα. Τί καταφέρνεις με αυτό;; Πάλι τίποτα.

Και τώρα τί;;;


Η λύση δεν είναι σε καμμία ψήφο. Η λύση δεν είναι στο να αφηνόμαστε στα χέρια άλλων με την ελπίδα να μας καταλάβουν. Η κλασσική παπαριά που ακούω από αριστερούς να ψηφίζω και ο συνήθης φανατισμός των δεξιών με χουν απωθήσει. Δεν δηλώνω τίποτα. Δηλώνω ένας ακόμη αγανακτισμένος Ελληνας που είναι αβέβαιος για το μέλλον του. Ποιός λοιπόν μπορεί να μου πει πως δεν ενδιαφέρομαι για την πολιτική;; Γιατί κύριοι να στηρίξω την δημοκρατία σας;; Που με βοηθά αφού πείθετε την κάθε αμόρφωτη κωλόγρια να σας ψηφίζει και τον κάθε άχρηστο να σας ακούει;;;;
Και το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι πως από την βάση της η δημοκρατία χάνει έδαφος λόγω αυτού. Σίγουρα υπάρχουν άτομα με "μπλα-μπλα" και δρουν ως λαοκόλακες. Πώς μπορεί τη δική μου κρίση(σε περίπτωση που είναι σωστότερη) να την ορίζουν πέντε άτομα τα οποία είναι λάθος και ακούνε χαφιέδες σαν εσάς ;;; Είναι λοιπόν η δημοκρατία η πανάκεια και αυτή που φροντίζει για όλα;; ΟΧΙ δεν είναι και το υποστηρίζω ρητά παραπάνω. Ξέρω πως είναι κατακριταίο αλλά όσοι μπορούν ας πούνε το αντίθετο. Μη καταντάτε την πολιτική να διακατέχεται από όρους που δρουν ως κοινωνικές σταθερές.

Πόσα ακόμη μπορεί να γράψει κάποιος για αυτό το θέμα;; Πόση οργή μπορεί να βγάλει;; Ακόμη και έτσι όμως τί θα κερδίσω;; Θα το διαβάσουν 5-6 άτομα , θα χαμογελάσουν , θα νευριάσουν , θα αγανακτήσουν θέλοντας να φέρουν καταστροφή και μέχρι εκεί....Μετά πάλι στην δουλειά, στην καθημερινότητα και στον πόνο της υποκρισίας που μας επέβαλαν...Και τα καλύτερα έρχονται...